هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که بر خودشناسی، عشق به معشوق الهی، و رهایی از تعلقات دنیوی تأکید دارد. شاعر از غربت در وطن خود سخن میگوید، از آزمودن خود در برابر رقیب یاد میکند، و سرانجام به وصل با معشوق حقیقی میرسد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و نیاز به درک فلسفی و عاطفی برای فهم کامل متن.
شماره ۷۱ - چشم اگر پوشی ز کار خویشتن
چشم اگر پوشی ز کار خویشتن
لطف ها بینی ز یار خویشتن ۱
غربت مردم به شهر مردم است
من غریبم در دیار خویشتن ۲
دوش در بزمی که بودی با رقیب
آزمودم اعتبار خویشتن ۳
بار سنگین است جان در راه دوست
ما سبک کردیم بار خویشتن ۴
بعد ازین گو دیگری با من مساز
ساختم با کردگار خویشتن ۵
خاک گر گردی به راه او غبار
کیمیا بینی غبار خویشتن ۶
لطف ها بینی ز یار خویشتن ۱
غربت مردم به شهر مردم است
من غریبم در دیار خویشتن ۲
دوش در بزمی که بودی با رقیب
آزمودم اعتبار خویشتن ۳
بار سنگین است جان در راه دوست
ما سبک کردیم بار خویشتن ۴
بعد ازین گو دیگری با من مساز
ساختم با کردگار خویشتن ۵
خاک گر گردی به راه او غبار
کیمیا بینی غبار خویشتن ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۳۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰ - تا نکند درد رخنه در دل انسان
گوهر بعدی:شماره ۷۲ - از کوی نیک نامی باید قدم کشیدن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
