خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: شاعر در این متن از رنج‌ها و غم‌های زندگی خود می‌گوید و از روزگار ناسازگار شکایت می‌کند. او از زاهد می‌خواهد که از او دوری کند، چرا که پندهایش دیگر در او اثر ندارد. شاعر به خداوند پناه می‌برد و از او طلب رحمت و نجات می‌کند. در پایان، به دل خود امید می‌دهد که به یُمن عشق، غبار وجودش به سوی کیوان (سیاره زحل یا نماد بلندپروازی) خواهد رفت.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و ناامیدی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

با خویشتن فتاد مگر باز کار من
کآشفته شد چون طالع من روزگار من

زاهد کنون که پند تو در من اثر نکرد
پرهیز کن که در تو نیفتد شرار من

آهسته ساربان که زپای اوفتاده است
در زیر بار غم شتر راهوار من ‌

روزی شود ز دام غمم مرغ دل خلاص
کز یکدگر گسسته شود پود و تار من

یا رب ترحمی که بدین پیکر ضعیف
سخت است پایداری روز شمار من

یا قطره ای ببار به خاکم ز ابر لطف
یا برمکش ز خاک، تن خاکسار من

پا تا به سر زخون دلم لاله گون شوی
گر بگذری چون اشک روان از کنار من

ای دل صبور باش که آخر به یُمن عشق
خواهد شدن به جانب کیوان غبار من

«غبار همدانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir