شماره ۲ - با آنکه دو کون سر به سر هستی اوست

با آنکه دو کون سر به سر هستی اوست
انسان ز چه مغز گشت عالم زچه پوست ۱

زین است که او مردمک چشم وی است
باز آن که بود آینه چهره اوست ۲