هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق سخن میگوید و بیان میکند که غم ناشی از عشق به او، جانها را به دام انداخته است. او از درد فراق و غم معشوق مینالد و احساس میکند که دلش در این راه، جان خود را از دست میدهد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و احساسات سنگین ممکن است برای سنین پایین جذابیت یا فهم آسانی نداشته باشد.
شماره ۱۴ - گر از رخ مه زلف چو چوگان ببرد
گر از رخ مه زلف چو چوگان ببرد
در حسن ز مه گوی ز میدان ببرد ۱
جانها همه افتاده به دام غمش اند
از دست غمش دلم کجا جان ببرد ۲
در حسن ز مه گوی ز میدان ببرد ۱
جانها همه افتاده به دام غمش اند
از دست غمش دلم کجا جان ببرد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - معبود همیشه در سفر یارت باد
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - مه تاب ز روی چون خونت می گیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
