هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر عشق عمیق و فداکاری شاعر به معشوق است. شاعر از عشق خود به عنوان نیروی حیاتبخش و الهامبخش سخن میگوید و حاضر است جان خود را فدا کند. همچنین، اشارههایی به مفاهیم عرفانی مانند وحدت وجود و نور درون دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر و استعارهها (مانند استخوان به عنوان چراغ مزار) ممکن است برای برخی از سنین نامناسب باشد.
شماره ۷۱ - منم که وصف تو آرایش بیان من است
منم که وصف تو آرایش بیان من است
حلاوت سخنت قوت زبان من است ۱
سراغ منزلم از گلستان چه میپرسی
بلند شعله ز هرجا شد آشیان من است ۲
شهید عشق تو جاوید زنده میماند
نسازم ار به فدای تو جان زیان من است ۳
ز آتشی که مرا در دل است بعد وفات
چراغ روی مزار من استخوان من است ۴
کند گر آب مثال من آب آینه را
غبار خاطر من جسم ناتوان من است ۵
به درگه تو برآوردهام کف حاجات
که آستان عزیز تو آسمان من است ۶
یکی است نور درون و برون من قصاب
چو شمع آنچه به دل هست در زبان من است ۷
حلاوت سخنت قوت زبان من است ۱
سراغ منزلم از گلستان چه میپرسی
بلند شعله ز هرجا شد آشیان من است ۲
شهید عشق تو جاوید زنده میماند
نسازم ار به فدای تو جان زیان من است ۳
ز آتشی که مرا در دل است بعد وفات
چراغ روی مزار من استخوان من است ۴
کند گر آب مثال من آب آینه را
غبار خاطر من جسم ناتوان من است ۵
به درگه تو برآوردهام کف حاجات
که آستان عزیز تو آسمان من است ۶
یکی است نور درون و برون من قصاب
چو شمع آنچه به دل هست در زبان من است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰ - آن کس که بار عشق به آهی کشیده است
گوهر بعدی:شماره ۷۲ - بر سر تو را چو طره کاکل شکسته است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.