هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و غم ناشی از آن سخن میگوید. او تمام وجود خود را وقف عشق کرده و از دنیای بیرون چشم پوشیده است. غم عشق چنان در سینهاش جای گرفته که آن را به کوه سینا تشبیه میکند. از همان آغاز، دفتر عشق او با درد و رنج آغاز شده و او همه چیز، حتی دل و دین خود را در راه این عشق فدا کرده است. در حالی که دیگران به آرامش دل خوش هستند، او فقیر و سوختهدل است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد. همچنین، مضامین غم و فداکاری در عشق نیاز به بلوغ فکری دارد تا بتوان آن را به درستی درک کرد.
شماره ۲۹ - تا گوهر عشق اندوخته ام
تا گوهر عشق اندوخته ام
چشم از همه عالم دوخته ام ۱
تا با غم عشق تو ساخته ام
همواره سراپا سوخته ام ۲
تا سینۀ من سینای غم است
چون نخلۀ طور افروخته ام ۳
از دفتر عشق تو روز نخست
دیباچۀ غم آموخته ام ۴
با شور غمت سودا زده ام
نقد دل و دین بفروخته ام ۵
هرکس بدل آرامی دلشاد
من مفتقر دل سوخته ام ۶
چشم از همه عالم دوخته ام ۱
تا با غم عشق تو ساخته ام
همواره سراپا سوخته ام ۲
تا سینۀ من سینای غم است
چون نخلۀ طور افروخته ام ۳
از دفتر عشق تو روز نخست
دیباچۀ غم آموخته ام ۴
با شور غمت سودا زده ام
نقد دل و دین بفروخته ام ۵
هرکس بدل آرامی دلشاد
من مفتقر دل سوخته ام ۶
وزن:
مفعول مفاعلتن فعلن
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۴۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸ - هرجا که بسوی تو می بینم
گوهر بعدی:شماره ۳۰ - از یار نیاز ندیده کسی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.