هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر درد و سوزش عاشق برای معشوق است. شاعر از نالههای شبانه، سوختن در آتش عشق و بیپروایی معشوق میگوید. او از خاک پای معشوق به عرش و کرسی میرسد و آستینش را بوسهگاه خسروان دین میداند. عشق عالمسوزش باعث شده تا آهش به آسمان برسد و چشم بینایش جز معشوق را نبیند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی عمیق است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، برخی از مفاهیم مانند سوزش عشق و نالههای شبانه ممکن است برای گروههای سنی پایین نامناسب باشد.
شماره ۱۸۷ - ماه من چون آگهی از ناله شبهای من
ماه من چون آگهی از ناله شبهای من
رحمتی کن بر دل بیچاره شیدای من ۱
زآتش سودایت ای شمع جهان افروز دل
سوختم پروانه وار و نیستت پروای من ۲
گر ز روی لطف خاکپای خود خوانی مرا
عرش و کرسی تاج سر سازند خاکپای من ۳
آستینم بوسه جای خسروان دین بود
گر ز خاک آستان خویش سازی جای من ۴
گر رود از دست من سرمایه سود دو کون
کم نخواهد شد ز جان سوخته سودای من ۵
آبروئی میبرم از سجده خاک درت
تا شناسد روز محشر هر کسی سیمای من ۶
آشنائی کرد با من عشق عالم سوز او
کله بر افلاک بندد آه دودآسای من ۷
تا ز خاکپای تو روشن شده چشم حسین
جز تو در عالم ندیده دیده بینای من ۸
رحمتی کن بر دل بیچاره شیدای من ۱
زآتش سودایت ای شمع جهان افروز دل
سوختم پروانه وار و نیستت پروای من ۲
گر ز روی لطف خاکپای خود خوانی مرا
عرش و کرسی تاج سر سازند خاکپای من ۳
آستینم بوسه جای خسروان دین بود
گر ز خاک آستان خویش سازی جای من ۴
گر رود از دست من سرمایه سود دو کون
کم نخواهد شد ز جان سوخته سودای من ۵
آبروئی میبرم از سجده خاک درت
تا شناسد روز محشر هر کسی سیمای من ۶
آشنائی کرد با من عشق عالم سوز او
کله بر افلاک بندد آه دودآسای من ۷
تا ز خاکپای تو روشن شده چشم حسین
جز تو در عالم ندیده دیده بینای من ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۲۸۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۶ - ای دل از وحشت سرای دار گیتی کن کران
گوهر بعدی:شماره ۱۸۸ - ای سر کویت بلای روضه رضوان من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.