هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان عاشقی بیان می‌شود که از درد فراق و عشق به معشوق می‌نالد. او از فداکاری و ایثار خود در راه عشق سخن می‌گوید و آرزوی وصال را دارد. معشوق را منبع حیات و زیبایی می‌داند و خود را خاک پای او می‌خواند. در نهایت، از عشق به عنوان تیغی یاد می‌کند که می‌تواند او را از تعلقات دنیوی رها کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم انتزاعی مانند فنا در عشق، نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.

شماره ۲۰۱ - روزی اگر گذار تو افتد بخاک من

روزی اگر گذار تو افتد بخاک من
فریاد بشنوی ز دل دردناک من ۱

لعلت حیات میدهد ای دوست باک نیست
گر غمزه تو سعی کند در هلاک من ۲

در عشق تست جامه جانم هزار چاک
گر خلق بنگرند گریبان چاک من ۳

در عشق روی و موی تو چون خاک گشته ام
نشگفت اگر دمد گل و ریحان ز خاک من ۴

تاک وجود من عنب عشق بر دهد
بنگر چه پاک اصل فتاد است تاک من ۵

مه را ز مهر نور فزاید از آن فزود
حسن رخت ز مهر دل و جان پاک من ۶

ای عشق تیغ برکش و قتل حسین کن
تا از میانه دور شود اشتراک من ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۰ - یارب مه تابان من یا نور ربانی است این
گوهر بعدی:شماره ۲۰۲ - ای در همه عالم پنهان تو و پیدا تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.