شماره ۳ - ای ماه برون آمده از مشرق بطحا

ای ماه برون آمده از مشرق بطحا
تابان ز رخت شعشعه ی نور تجلی ۱

خورشید جهانی ز تو روشن همه عالم
انوار الهی ز جبین تو هویدا ۲

از پرتوی روی تو مه و مهر منور
وان نورسیه از خم زلفین تو پیدا ۳

ایجاد جهان را چو غرض نور تو بودست
دارند به مهرت همه ذرات تولا ۴

گر شرع تو رهبر نشود سالک ره را
کی در حرم وصل شود محرم مولی ۵

هر دیده که در هر دو جهان حسن تو بیند
در صورت و معنی بود آن دیده ی بینا ۶

سودا زده چون موی تو شد جان اسیری
زان دم که جمال رخ تو کرد تماشا ۷