هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از درد و سوزش عشق سخن می‌گوید و عشق را به عنوان تنها درمان دردهای زندگی معرفی می‌کند. او از زیبایی معشوق و تأثیر عمیق آن بر روح و جان خود می‌گوید و عشق را بالاتر از هر چیز دیگری قرار می‌دهد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'سوزش جان' و 'کشته شدن در عشق' ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.

شماره ۲۲۴ - مقصود ز عمرم همه سوزست و غم و درد

مقصود ز عمرم همه سوزست و غم و درد
شادم که غم عشق تو ما را بسرآورد ۱

هر عاشق بیدل که شود کشته بعشقش
نامرد بود هرکه نگوید که توئی مرد ۲

درمان دل از هرکه بجستیم همی گفت
دردی بطلب گر تو دوا می طلبی درد ۳

از آتش عشق است دلا سوزش جانها
گرمی مطلب از نفس زاهد دم سرد ۴

دی پیر خرابات چه خوش گفت بسالک
گر شاهد ما می طلبی در پی ما گرد ۵

عمری بگلستان جهان گشتم و هرگز
در نازکی و لطف ندیدم چو رخت ورد ۶

واله شده در پرتو انوار جمالش
دیگر بجهان نیست اسیری چوتو یک فرد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۲۳ - عاشقان در آتش عشق تو خود را سوختند
گوهر بعدی:شماره ۲۲۵ - دیده ام عالم نمود بود بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.