هوش مصنوعی: این متن یک شعر ستایش‌آمیز و مدحی است که به مناسبت عید نوشته شده و در آن به ستایش از سلطان عادل و دادگر، پیروزی‌های او در جنگ‌ها و عدالتش پرداخته شده است. همچنین، شاعر وفاداری خود و دیگران را به سلطان بیان کرده و آرزوی شکست دشمنان او را دارد.
رده سنی: 14+ این متن دارای مفاهیم پیچیده‌ی ادبی و تاریخی است و درک کامل آن نیاز به آشنایی با سبک شعر کلاسیک و اصطلاحات ادبی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند جنگ و عدالت ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا نامناسب باشد.

شمارهٔ ٨٧ - ایضاً در تهنیت عید و مدح وجیه الدین مسعود

فرخنده باد مقدم عید خجسته فر
بر روزگار دولت دارای بحر و بر ۱

فرمانده بسیط زمین سرور زمان
سلطان وجیه دولت و دین شاه دادگر ۲

آن صفدر زمانه که در شأن رایتش
نازل شد از سپهر برین آیت ظفر ۳

تاراج حادثات به بدخواه ملک او
نگذاشت غیر دیده و لب هیچ خشگ و تر ۴

ای صد هزار بنده چو محمود بر درت
بسته ایاز وار بفرمانبری کمر ۵

بهر نثار حضرت میمونت روز عید
ابن یمین اگر چه ندارد بدست زر ۶

لیکن ز بحر خاطر در بار در ثنات
اینک نثار میکند از جان و دل گهر ۷

تا حکم آب بر سر آتش بود روان
تا بر بساط خاک بود باد را گذر ۸

از تیغ همچو آتش و آبت گه مصاف
بادا عدوی تو از خاک پست تر ۹
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ٨۶ - قصیده در مدح امیر تالش
گوهر بعدی:شمارهٔ ٨٨ - قصیده فی التوحید و الزهد و نعت الرسول صلی الله علیه و سلم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.