هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از غم و اندوه خود میگوید که باعث شده تنش از هلال ماه هم باریکتر شود. معشوقش که مانند ماه شب چهارده است، از حال او بیخبر است و در حالی که او خوشحال و شادمان مانند گل و ابر است، شاعر با گریه و ناله و سوز دل روزگار میگذراند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که درک آنها ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال دشوار باشد. همچنین، مضامین غم و اندوه نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۱۴ - تن در غمش از هلال باریکترست
تن در غمش از هلال باریکترست
و آنماه شب چارده ز من بیخبرست ۱
او خنده زنان چون گل و چون ابر مرا
با گریه بهم ناله و سوز جگرست ۲
و آنماه شب چارده ز من بیخبرست ۱
او خنده زنان چون گل و چون ابر مرا
با گریه بهم ناله و سوز جگرست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۳ - تا بر مه تابانش ز عنبر قوس است
گوهر بعدی:شماره ۱۱۵ - تا دیده من دید زهر خوبترت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
