شماره ۱۵۰ - گردون که سوی سفله و دونش نظرست

گردون که سوی سفله و دونش نظرست
منگر تو بدو که سخت بی پا و سرست ۱

آخر فلکا چه دور داری که در او
هر جام تو ناگوار تر از دگرست ۲