هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر عشق عمیق شاعر به معشوق است که زیباییهای چهره و لبهای معشوق را به ماه و یاقوت تشبیه میکند. شاعر از سالها رنج عشق و دلباختگی میگوید و شکرانه این عشق را هنوز در جان خود احساس میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه عمیق و استعارههای ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، درک زیباییشناسی و احساسات بیان شده در شعر نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۱۸۵ - جانا رخ تو ماه زر افشان منست
جانا رخ تو ماه زر افشان منست
میگون لب تو لعل درخشان منست ۱
عمریست که تا خون دلم لعل تو دید
شکرانه آن هنوز بر جان منست ۲
میگون لب تو لعل درخشان منست ۱
عمریست که تا خون دلم لعل تو دید
شکرانه آن هنوز بر جان منست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۴۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۴ - چون از نظرم سرو سمنبر بگذشت
گوهر بعدی:شماره ۱۸۶ - چشم تو بساحری ز هاروت بهست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
