هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از معشوق خود سخن میگوید که با آوردن خط (احتمالاً خط خال یا ابرو) میخواهد نشان دهد که شب و روز برای او یکسان است. چهرهی معشوق مانند آفتاب است و حتی در زمان کسوف، نور او بیشتر میشود.
رده سنی:
15+
مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعارههای ادبی مانند 'کسوف' و 'آفتاب' برای درک بهتر به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد که معمولاً از سن نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۲۳۴ - آورد خط آن نگار تا بنماید
آورد خط آن نگار تا بنماید
ما را که شب و روز بهم می شاید ۱
با عارضش آفتاب ماننده بود
گر وقت کسوف نور او بفزاید ۲
ما را که شب و روز بهم می شاید ۱
با عارضش آفتاب ماننده بود
گر وقت کسوف نور او بفزاید ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۳ - از سبزه چو گل خورد گکی چند نمود
گوهر بعدی:شماره ۲۳۵ - ایخواجه علی توئی جهان همه جود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
