هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات به توصیف معشوق و احساسات خود پرداخته است. لبهای معشوق را به شکر تشبیه کرده و از خطی بر روی دندانهایش سخن میگوید. همچنین، از نقطهای موهوم بر دهان معشوق یاد کرده و خود را مانند پرگاری توصیف میکند که به دور سرش میچرخد.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعاری است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
شماره ۳۶۰ - انکس که لبت کرد بشنگرف نگار
انکس که لبت کرد بشنگرف نگار
بر سطح مهت خطی نوشت از زنگار ۱
بهر دهن چو نقطه موهومت
گشتیم بسی بگرد سر چون پرگار ۲
بر سطح مهت خطی نوشت از زنگار ۱
بهر دهن چو نقطه موهومت
گشتیم بسی بگرد سر چون پرگار ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۴۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵۹ - ایساقی شکر لب طوطی گفتار
گوهر بعدی:شماره ۳۶۱ - بنگر بفروغ شمع وانطلعت و چهر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
