هوش مصنوعی: این شعر به مقایسه‌ای زیبا بین زلف و رخسار معشوق با شب و روز می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که هر دو (زلف و رخسار) مانند شب و روز، نماد تاریکی و روشنایی هستند و با وجود همراهی همیشگی، هرگز به هم نمی‌رسند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعاری است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالان است که توانایی درک مفاهیم عمیق‌تر و ادبی را دارند.

شماره ۳۸۴ - ای زلف و رخت هر دو بهم چون شب و روز

ای زلف و رخت هر دو بهم چون شب و روز
سرمایه انوار و ظلم چون شب و روز ۱

یکدم نزدیم با هم ارچند زدیم
اندر پی یکدگر قدم چون شب و روز ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۸۳ - از دل غم روزگار بر دارد زر
گوهر بعدی:شماره ۳۸۵ - آن بت که نکرده ام غمش فاش هنوز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.