هوش مصنوعی:
شاعر از بیبهرگی خود از معشوق میگوید و این که با وجود رشد و نمو طبیعت (گل و حشیش)، او همچنان محروم است. همچنین، اشاره میکند که زیبایی معشوق مانند پرندهای پرواز کرده و این پرواز قطعاً بر شاخهها (بریش) اثر میگذارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاری است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، ممکن است برخی از اصطلاحات و تشبیهات برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۴۱۶ - تا از گل سیراب تو بر رست حشیش
تا از گل سیراب تو بر رست حشیش
بی بهره شدم از تو چو از خلد کشیش ۱
ریشت بدمید و مرغ حسنت بپرید
شک نیست که باشد پرش مرغ بریش ۲
بی بهره شدم از تو چو از خلد کشیش ۱
ریشت بدمید و مرغ حسنت بپرید
شک نیست که باشد پرش مرغ بریش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۵ - آن بت که دلم شیفته شد بر چشمش
گوهر بعدی:شماره ۴۱۷ - بیا ای ساقی مهوش بیار آن آب چون آتش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.