هوش مصنوعی:
شاعر از رفتن ستارهای آتشین (کوکب) سخن میگوید که باعث لرزش لبهایش شده است. او از تب خود به عنوان تنها دلگرمی در رنجهایش یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'تب' به عنوان دلگرمی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۶۹ - تا رفت ببرج آتشی کوکب من
تا رفت ببرج آتشی کوکب من
از لرزه بهم نیاید لب من ۱
خوشوقت تبم که درگه رنج مرا
دلگرمی من نکرد الا تب من ۲
از لرزه بهم نیاید لب من ۱
خوشوقت تبم که درگه رنج مرا
دلگرمی من نکرد الا تب من ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۰۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶۸ - چون عاقبت الامر بباید مردن
گوهر بعدی:شماره ۵۷۰ - یکچند چراغ آرزوها پف کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
