هوش مصنوعی: این متن شعری است که غم و اندوه از دست دادن افراد بزرگ و فضایل اخلاقی را بیان می‌کند. شاعر از نبودن کسانی که مظهر کرم، مرحمت و فضیلت بودند اظهار تأسف می‌کند و جهان را بدون آن‌ها پوچ و بی‌معنا می‌داند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعر کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شمارهٔ ۱۷ - مرثیه فوت طاهر بن اسحق

در دیار کرم افسوس که دیار نماند
نرهد دل ز غم امبار چو غمخوار نماند ۱

صرصر حادثه بر گلشن افضال گذشت
سرو آزاده شکست و گل بیخار نماند ۲

سخن اهل هنر جمله دریغست برانک
مظهر مرحمت و رأفت دادار نماند ۳

عز دین طاهر اسحق که تا شد ز جهان
در جهان کرم از مکرمت آثار نماند ۴

آنکه تا مشتریی همچو وی از رشته فضل
شد برون رونق آن رشته و بازار نماند ۵

...شود آخر پس ازین
...ار نماند ۶

....ک ز بار
.....ر نماند ۷

....ز جهان
.... نماند ۸

....و از دیده برفت
...برد دل چه متاعست چو دلدار نماند ۹

روضه خلد برینت ز خدا میخواهم
بیتو زین پس همه عمرم بجز این کار نماند ۱۰
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۶ - تاریخ فوت طاهر بن اسحق بن یحیی از بزرگان فریومد
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۸ - تاریخ کشته شدن تاج الدین علی شمس الدین بدست پهلوان حیدر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.