هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از دعا و ارتباط با دین سخن میگوید و از طمع و حرص دوری میجوید. او اشاره میکند که از گوشت و نعمتهای الهی بهره برده و اکنون باید سپاسگزار باشد و از حرص و طمع مانند حیوانات پرهیز کند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق مذهبی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شمارهٔ ۶۶ - خطاب بضیاء الدین
ضیاء دین را دعا همی گویم
همی کنم همه وقتی تنسم اخبار ۱
زگوشت داد بدادی تو قلتبان دایم
که میدهند کنون بیست من بیکدینار ۲
مباش از ین پس در حرص استخوان چو نسگ
نشسته بر سرپای و دو چشم کرده چهار ۳
همی کنم همه وقتی تنسم اخبار ۱
زگوشت داد بدادی تو قلتبان دایم
که میدهند کنون بیست من بیکدینار ۲
مباش از ین پس در حرص استخوان چو نسگ
نشسته بر سرپای و دو چشم کرده چهار ۳
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۳
۲۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۶۵ - خطاب بعفیف الدین
گوهر بعدی:شمارهٔ ۶۷ - خطاب بنجیب الدین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
