هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از عشق و تناقضهای آن سخن میگوید. او از یار خود یاد میکند که هم دلنشین است و هم بدخو، و این تناقض باعث میشود نتوان او را نه دوست کامل و نه دشمن خواند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی پیچیده و تناقضهایی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی نسبتاً بالایی نیاز دارد.
شماره ۴ - یاری که دل منست مسکن او را
یاری که دل منست مسکن او را
هر لحظه بهانه ایست با من او را ۱
زانجا که جمال اوی و بدخوئی اوست
نی دوست توان خواند و نه دشمن او را ۲
هر لحظه بهانه ایست با من او را ۱
زانجا که جمال اوی و بدخوئی اوست
نی دوست توان خواند و نه دشمن او را ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳ - هر چند ز بهر چون تو جانانی را
گوهر بعدی:شماره ۵ - ای دوست چنین مکن فرامشت مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
