هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از درد و رنج درونی خود میگوید که مانند داغی بر دلش نشسته است. او از شبهای پر از نور و روشنایی در خانهاش یاد میکند که نمادی از غم و اندوه اوست. شاعر با تصاویری مانند ریختن خون از داغ دل، شدت درد خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و استعارههای سنگین است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است مناسب نباشد.
شماره ۵۴ - بس که بر دیوار و در هر لحظه افتد عکس داغ
بس که بر دیوار و در هر لحظه افتد عکس داغ
شب که شد در خانه ام صد جای می سوزد چراغ ۱
داغ میکردم چو خون از داغ دل میریزدم
داغ گردد می کشی کش می بریزد از ایاغ ۲
شب که شد در خانه ام صد جای می سوزد چراغ ۱
داغ میکردم چو خون از داغ دل میریزدم
داغ گردد می کشی کش می بریزد از ایاغ ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۳۶۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۳ - عمریست که دل راه به دلدار ندارد
گوهر بعدی:شماره ۵۵ - رخت چون دیوانگان صحرا به صحرا می کشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
