خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر از درد و رنج درونی خود میگوید که مانند داغی بر دلش نشسته است. او از شبهای پر از نور و روشنایی در خانهاش یاد میکند که نمادی از غم و اندوه اوست. شاعر با تصاویری مانند ریختن خون از داغ دل، شدت درد خود را بیان میکند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و استعارههای سنگین است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است مناسب نباشد.
شماره ۵۴ - بس که بر دیوار و در هر لحظه افتد عکس داغ
بس که بر دیوار و در هر لحظه افتد عکس داغ
شب که شد در خانه ام صد جای می سوزد چراغ ۱
داغ میکردم چو خون از داغ دل میریزدم
داغ گردد می کشی کش می بریزد از ایاغ ۲
شب که شد در خانه ام صد جای می سوزد چراغ ۱
داغ میکردم چو خون از داغ دل میریزدم
داغ گردد می کشی کش می بریزد از ایاغ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۳ - عمریست که دل راه به دلدار ندارد
گوهر بعدی:شماره ۵۵ - رخت چون دیوانگان صحرا به صحرا می کشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
