هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از عشق و محبت به معشوق سخن میگوید و آرزو میکند که جانش بدون روی او محنتاندوز نباشد و جهان بدون نور وجودش تاریک بماند. او زیبایی معشوق را به روز تشبیه میکند، اما آرزو میکند که روز جدایی از او هرگز فرا نرسد.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای شعری ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۴۷ - بی روی تو جان محنت اندوز مباد
بی روی تو جان محنت اندوز مباد
عالم بی آن شمع شب افروز مباد ۱
روی تو به روز ماند از نیکویی
اما به روز من که آن روز مباد ۲
عالم بی آن شمع شب افروز مباد ۱
روی تو به روز ماند از نیکویی
اما به روز من که آن روز مباد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶ - در عالم تنگ عرصه سفله نهاد
گوهر بعدی:شماره ۴۸ - تنها نه به خون این دل مفتون خسبد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
