هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر عشق و اشتیاق شدید به معشوق است که غم او دنیا را تحت تأثیر قرار میدهد و چهرهاش از خورشید نیز درخشانتر است. شاعر از غم فراق میسوزد و نگران است که مبادا خورشید نیز از دیدن روی معشوق، نور خود را از دست بدهد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. این شعر更适合 افرادی که توانایی تحلیل ادبی و درک مضامین عرفانی-عاشقانه را دارند.
شماره ۵۹ - ای آن که غمت بدهر شور اندازد
ای آن که غمت بدهر شور اندازد
روی تو بر آفتاب نور اندازد ۱
میسوزم ازین غم که مگر روی تودید
خورشید که نور را به دور اندازد ۲
روی تو بر آفتاب نور اندازد ۱
میسوزم ازین غم که مگر روی تودید
خورشید که نور را به دور اندازد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۸ - آن چشم که خون خلق در خواب خورد
گوهر بعدی:شماره ۶۰ - چون بر رخت آن زلف پریشان لرزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
