هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به بیان احساسات خود درباره آرزوها، نابسامانی‌های زندگی و عشق به یار می‌پردازد. او از عادت به زلف یار و تأثیر آن بر جمعیت دل و پریشانی خود سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق‌تر از احساسات و تجربیات زندگی مورد نیاز است.

شماره ۱۰۶ - دانم کنم آرزو حیرانی خویش

دانم کنم آرزو حیرانی خویش
سامان کسان و نابسامانی خویش ۱

من عادت زلف یار دارم خواهم
جمعیت دل ها و پریشانی خویش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۵ - هند وی سر زلف تو ای کافر کیش
گوهر بعدی:شماره ۱۰۷ - ای برده هوا سوی سماکت به سمک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.