هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که روزی که از قفس تن رها شود، میداند چرا اشک در چشمانش جمع شده است. او چشم به راه روز قیامت است تا دوباره جان بگیرد و آن را به معشوق نثار کند.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار میباشد.
شماره ۱۲۱ - روزی که ز روح بند تن بردارم
روزی که ز روح بند تن بردارم
دانی ز چه باز دیده تر دارم ۱
تا بهر نثار تو ز نو جان یابم
من چشم براه روز محشر دارم ۲
دانی ز چه باز دیده تر دارم ۱
تا بهر نثار تو ز نو جان یابم
من چشم براه روز محشر دارم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۰ - ای آن که روی به کوی بیداد گرم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۲ - چون خواهم دل ز دلستان برگیرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
