هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از دل خود میپرسد که چرا همیشه به سوی معشوق گرایش دارد. دل پاسخ میدهد که چون بدون سایهی او زندگی ممکن نیست.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و فلسفی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
شماره ۹۴ - با دل گفتم که این چه زیر و زبری است
با دل گفتم که این چه زیر و زبری است
میل تو مدام سوی شاهد از چیست ۱
دل گفت مرا چونک در او می نرسم
بی سایهٔ او بگو که چون شاید زیست ۲
میل تو مدام سوی شاهد از چیست ۱
دل گفت مرا چونک در او می نرسم
بی سایهٔ او بگو که چون شاید زیست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۶۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۳ - تا با دل دلبرم دلم دل بنهاد
گوهر بعدی:شماره ۹۵ - با دل گفتم تو را چه می رنجاند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
