۱۶۱ بار خوانده شده

شمارهٔ ۱۴۳

دل کز پی آب و نان در آتش نبود
جز خاک پریشان و مشوّش نبود

پیرانه به کنجی به سکونت بنشین
کز موی سپید کودکی خوش نبود
اگر سوالی داری، اینجا بپرس.
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۴۲
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۴۴
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.