هوش مصنوعی:
این متن دربارهٔ طمع به عنوان درد بیدرمان و یقین به عنوان گنج بیپایان سخن میگوید. همچنین فقر را خاکی ارزشمند میداند که حتی سلاطین نیز به آن حسادت میکنند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در متن برای درک بهتر به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد که معمولاً از سن 15 سالگی به بالا حاصل میشود.
شماره ۱۹۲ - دردی است طمع که نیستش درمانی
دردی است طمع که نیستش درمانی
گنجی است یقین که نیستش پایانی ۱
خاک در فقر توتیایی است بزرگ
کان حیف بود به چشم هر سلطانی ۲
گنجی است یقین که نیستش پایانی ۱
خاک در فقر توتیایی است بزرگ
کان حیف بود به چشم هر سلطانی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۱ - امروز چو ناصر فقیران باشی
گوهر بعدی:شماره ۱۹۳ - درویشان را عار بود محتشمی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
