هوش مصنوعی:
شاعر از معشوق میخواهد که او را مدام به مستی و بیخودی دعوت نکند و تا زمانی که هستی و نیستی برایش یکسان نشده، او را به سمت نیستی سوق ندهد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عرفانی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد و درک آنها نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از ادبیات عرفانی دارد.
شماره ۲۰۴ - ما را تو مدام دل به مستی ندهی
ما را تو مدام دل به مستی ندهی
وز هستی خویش تا نرستی ندهی ۱
تا هستی و نیستیت یکسان نشود
باید که تو نیستی به هستی ندهی ۲
وز هستی خویش تا نرستی ندهی ۱
تا هستی و نیستیت یکسان نشود
باید که تو نیستی به هستی ندهی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۹۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۳ - افکند بتی به بت پرستی ما را
گوهر بعدی:شماره ۲۰۵ - ساقی به صبوحی می ناب اندر ده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.