هوش مصنوعی: شاعر از معشوق می‌خواهد که او را مدام به مستی و بی‌خودی دعوت نکند و تا زمانی که هستی و نیستی برایش یکسان نشده، او را به سمت نیستی سوق ندهد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عرفانی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد و درک آن‌ها نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از ادبیات عرفانی دارد.

شماره ۲۰۴ - ما را تو مدام دل به مستی ندهی

ما را تو مدام دل به مستی ندهی
وز هستی خویش تا نرستی ندهی ۱

تا هستی و نیستیت یکسان نشود
باید که تو نیستی به هستی ندهی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۳ - افکند بتی به بت پرستی ما را
گوهر بعدی:شماره ۲۰۵ - ساقی به صبوحی می ناب اندر ده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.