هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از عشق و اشتیاق به وصال معشوق سخن میگوید. شاعر از سوختن پروانه در شعلهٔ شمع، عشق بیقید و شرط عاشق، و بیتوجهی به دنیا در برابر دیدار معشوق میسراید. همچنین، اشارهای به مهر حیدر (امام علی) و مینوشیدن آشکارا دارد که نشاندهندهٔ رویکردی صادقانه و بیریا در مقابل زهد ریاکارانه است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با اشارات به مضامین اخلاقی و اجتماعی، برای درک و تجربهٔ نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، برخی اشارات مانند مینوشیدن ممکن است برای سنین پایینتر نامناسب تلقی شود.
شماره ۵۸۶ - امشب ایشمع انجمن افروز
امشب ایشمع انجمن افروز
پر پروانه را زمهر مسوز ۱
تا بوصل تو خوش بود یکشب
گو بسوزد دگر همه شب و روز ۲
بامدادش تو در سرا آئی
هر کرا کوکبی بود فیروز ۳
چشم عاشق چو دوخت بر رخ دوست
بر نگیرد بناوک دلدوز ۴
دید حربا چو پرتو خورشید
نتوان گفتمش که دیده بدوز ۵
دل آشفته بسته ای بکمند
کس نه بستست مرغ دست آموز ۶
مهر حیدر بورز و میخور فاش
بگذر از زاهد ریا اندوز ۷
پر پروانه را زمهر مسوز ۱
تا بوصل تو خوش بود یکشب
گو بسوزد دگر همه شب و روز ۲
بامدادش تو در سرا آئی
هر کرا کوکبی بود فیروز ۳
چشم عاشق چو دوخت بر رخ دوست
بر نگیرد بناوک دلدوز ۴
دید حربا چو پرتو خورشید
نتوان گفتمش که دیده بدوز ۵
دل آشفته بسته ای بکمند
کس نه بستست مرغ دست آموز ۶
مهر حیدر بورز و میخور فاش
بگذر از زاهد ریا اندوز ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۸۵ - تا چند نافه ریزی از آنزلف مشک بیز
گوهر بعدی:شماره ۵۸۷ - بر گل فشاند غالیه از زلف مشک بیز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.