نوبهار آمد و شد باز دل من دیوونه
گل پونه، نعنا پونه
سر زد از طرف چمن لاله و گل گونه گونه
گل پونه، نعنا پونه
چون خدا دید که باور ننمودند از او
حرف باغ مینو
لاجرم دشت بیاراست برای نمونه
گل پونه، نعنا پونه
فارغ از خویشتن و بی خبر از هر چه که هست
خل و دیوانه و مست
سوی دولاب شدیم از ره صحرا رونه
گل پونه، نعنا پونه
کیفمان کوک و مکان دنج و بساطی عالی
جای یاران خالی
هر چه می خواستی آماده بود از آب و دونه
گل پونه، نعنا پونه
فارغ از غصه دوران و غم اهل و عیال
وز فغان اطفال
ننه جون تشنمونه یا بابا جون گشنمونه
گل پونه، نعنا پونه

«جواد بدیع زاده»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir