حافظ بد است حالِ پریشانِ تو، ولی بر بویِ زلفِ یار پریشانیَت نکوست
نمایش گوهر
قفس تنگ فلک جای پر افشانی نیست یوسفی نیست درین مصر که زندانی نیست
نمایش گوهر
نه حلال‌ست که دیدار تو بیند هر کس که حرام‌ست بر آن کَش نظری طاهر نیست
نمایش گوهر
آب در پستی عنان خویش نتواند گرفت عمر را در موسم پیری شتاب دیگرست
نمایش گوهر
چو دیدم ابروی محرابی تو دانستم که چیست سر سجود فرشتگان بر خاک
نمایش گوهر
آن چنان کز رفتن گل خار می‌ماند به جا از جوانی حسرت بسیار می‌ماند به جا
نمایش گوهر
او می‌رود دامن کشان من زهر تنهایی چشان دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم می‌رود
نمایش گوهر
مدتی خون دلم داشت اقامت در چشم پی آن سرو سفر کرده روانست امروز
نمایش گوهر
لاف دلتنگی و صبر از یار ناید باورم دل اگر تنگست چون گنجد شکیبایی در او
نمایش گوهر