هوش مصنوعی: این متن شعری است که از عناصر طبیعت مانند گل، بلبل و باغ برای بیان مفاهیم عرفانی و اخلاقی استفاده می‌کند. شاعر از ساقی می‌خواهد که از جنگ دست بردارد و به جای آن به عشرت و موسیقی بپردازد. همچنین، از زاهد نیرنگ‌ساز انتقاد می‌کند و بر یکرنگی و صداقت تأکید دارد. در پایان، شعر به مدح امام علی(ع) می‌پردازد و از قدرت کلام در ستایش ایشان سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای ادبی نیاز به درک ادبی نسبتاً بالایی دارد.

شماره ۹۴۸ - ماه ذیعقده است ای ساقی قعود از جنگ کن

ماه ذیعقده است ای ساقی قعود از جنگ کن
خون مردم بس زخون رز رخی گلرنگ کن ۱

نوبتی زد نوبت عشرت بزن بر طبل چنگ
مطربا ساز طرب کن جنگ اندر چنگ کن ۲

شاهد گلرو بمحفل پرده بگرفت از جمال
بلبل عاشق کجائی نغمه ی آهنگ کن ۳

تابکی شور مخالف راست زن راه حجاز
زنگ غم را پاک کن از زنگوله سارنگ کن ۴

چند سالوس و دورنگی زاهد نیرنگ ساز
خویش را چون میکشان از آب خم یکرنگ کن ۵

همچو گل بر شاخ عشرت خنده زن وقت سحر
تا که گفته در چمن دل را چو غنچه تنگ کن ۶

مانی نوروز گیتی رشک انگلیون نمود
خامه سحرآمیز دار و صفحه را ارژنگ کن ۷

تاز در دشت سخن اسب مدیح مرتضی
ادهم مدحت سرایان جهان را لنگ کن ۸

گر کشد از چنبر حکمت فلک آهسته سر
دست حق داری سر خصمت بدار آونگ کن ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۴۷ - تا چند حدیث از جم روجام دمادم زن
گوهر بعدی:شماره ۹۴۹ - ساقیا مخوری از می خیز و جامی نوش کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.