هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از موسیقی، عشق، و میهمانی‌های شاد سخن می‌گوید. او از مطرب می‌خواهد تا نواهای راستین و شور عشق را بیشتر کند، پرده‌های عراق و حجاز را کنار بزند و قانون عشق را یکسره نماید. همچنین، شاعر به ستایش می‌پردازد و از ساقی و بزمی یاد می‌کند که رشک بهشت است. در پایان، او از شعر پارسی و مدح حیدر سخن می‌گوید.
رده سنی: 15+ این متن دارای مفاهیم عرفانی، عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند مدح حیدر و مفاهیم عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۹۵۰ - مطرب از راستی نوا سر کن

مطرب از راستی نوا سر کن
شور عشاق را فزونتر کن ۱

چند در پرده عراق و حجاز
ره قانون عشق یکسر کن ۲

یکدو بیتی بگو زترک و دو گاه
چنگ درچنگ عود و مزمر کن ۳

تو بنوروز ای مسیحا دم
نقش دل مردگان مصور کن ۴

دم منصوری از خجسته بزن
از چنین نغمها مکرر کن ۵

زنگ غم را ببر ززنگوله
از رهاوی تو مویه ای سر کن ۶

حور و غلمان غلام ساقی دور
بزم را رشگ خلد و کوثر کن ۷

پارسی گوی ترک شیرین لب
شعر آشفته را تو از بر کن ۸

محفل انس چون بیارانید
خیز مستانه مدح حیدر کن ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۴۹ - ساقیا مخوری از می خیز و جامی نوش کن
گوهر بعدی:شماره ۹۵۱ - رحمی ای عشق بیا بر سر سودائی من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.