شماره ۱۰۲۳ - شهر بیدار از آن مردم خواب آلوده

شهر بیدار از آن مردم خواب آلوده
خلق سرمت از آن مست شراب آلوده ۱

جز دو چشم تو که صد قافله دل بسته به بند
نشنید است کسی رهزن خواب آلوده ۲

زاهد وعارف و عامی زنگاه تو خراب
نبود کس که نشد از تو خراب آلوده ۳

گر به پیرانه سرم شب ببر آئی سرمست
سازیم باز به تشریف شراب آلوده ۴

گر حصاری زولای تو بود گرد جهان
هیچ طوفان نکند خاک بآب آلوده ۵

من گرفتم نکنم دعوی خونم بر خلق
چه توان کرد بآن دست خضاب آلوده ۶

شعر رنگین و تر آشفته گرت میباید
دفتر خویش بکن ازمی ناب آلوده ۷

نبری ذوق از آن لب که برد نام رقیب
نوش داروست پس از زهر مذاب آلوده ۸

هر کرا حب علی نیست بدیوان عمل
دفتر اوست بدیوان حساب آلوده ۹

گر برانی زسگان در خویشم بعتاب
سر نهادیم بر آن حکم عتاب آلوده ۱۰

ممکن است و نگرفته است صفات امکان
بوتراب است نگشته به تراب آلوده ۱۱