شماره ۱ - دلا تویی که به کار خودت گزیده خدا

دلا تویی که به کار خودت گزیده خدا
برای عشق بتانت نیافریده خدا ۱

ازین عزیزی خود را قیاس کن که جهان
ترا فروخته چون یوسف و خریده خدا ۲

وجود خاکی ما مهر سجده ملک است
به حیرتم که درین مشت گل چه دیده خدا ۳

به تنگنای حبابی محیط چون گنجد؟
به دل ز قدرت خویش است آرمیده خدا ۴

هوای وصل بتان است عیب دل چو حباب
براو ز لطف، ازآن پرده ای کشیده خدا ۵

ز حرف وصل بتان آنچه گفته ایم به دل
شنیده و ز کرم کرده ناشنیده خدا ۶

چو گل، سلیم همه پرده گر شود، رسواست
کسی که پرده ی ناموس او دریده خدا ۷