شماره ۱۲ - شراب نقل نخواهد، بگیر ساغر را

شراب نقل نخواهد، بگیر ساغر را
که احتیاج شکر نیست شیر مادر را ۱

درین محیط، قناعت به آب تلخی کن
همان به جام صدف ریز آب گوهر را ۲

به راه عشق قدم چون نهی مجرد شو
برهنگی بود اسباب ره شناور را ۳

مباد کم ز سرت سایه ی کلاه نمد
ببوس و بر سر شاهان گذار افسر را ۴

سر برهنه ی خورشید را زوالی نیست
ز شمع پرس که چون تاج می خورد سر را ۵

سلیم آینه در دیده آب می آرد
کند چو یاد، لب تشنه ی سکندر را ۶

درین محیط ز من باخت نوح لنگر را
به ناخدا نبود نسبتی شناور را ۷

چنان زمانه کمر در شکست پاکان بست
که در صدف چو سفیداب کرد گوهر را ۸

چو شمع موم، نسب از پدر شود روشن
بری چو دختر رز چند نام مادر را؟ ۹

کسی که سیر خزان کرده است، می داند
که چیست نوحه گری در چمن صنوبر را ۱۰

به یارنامه چو سازم رقم، کنم قراض
به جای نامه ز غیرت پر کبوتر را ۱۱

سلیم، کفر ازان زلف بس که رونق یافت
بود به خواری اسلام رحم، کافر را ۱۲