هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که به موضوعاتی مانند عشق، فقر، خودنمایی، وطنپرستی و خردورزی میپردازد. شاعر از خطرات راه عشق سخن میگوید، به فقرا توجه نشان میدهد و از خودنمایی انتقاد میکند. همچنین، به اهمیت سکوت در برابر سخنان نادرست و تفاوت میان وطن و غربت اشاره میکند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و اجتماعی آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۳ - به راه عشق خطر نیست بینوایان را
به راه عشق خطر نیست بینوایان را
گل است هر سر خاری برهنه پایان را ۱
به چشم خلق نیایند، کز کلاه نمد
بود کلاه سلیمان به سر گدایان را ۲
چه شد که خاک در دوست مومیایی شد
ز چاره نیست نصیبی شکسته پایان را ۳
خدا به باطن روشندلان سری دارد
گزیر نیست ز آیینه خودنمایان را ۴
صدای سرو چمن گوش کن ز جنبش باد
اگر به جلوه ندیدی قصب قبایان را ۵
چه فرق از وطن و غربت این چنین کز من
غم تو ساخته بیگانه آشنایان را ۶
مشو سلیم طرف با جهان عربده جوی
جواب حرف، خموشی ست ناسزایان را ۷
گل است هر سر خاری برهنه پایان را ۱
به چشم خلق نیایند، کز کلاه نمد
بود کلاه سلیمان به سر گدایان را ۲
چه شد که خاک در دوست مومیایی شد
ز چاره نیست نصیبی شکسته پایان را ۳
خدا به باطن روشندلان سری دارد
گزیر نیست ز آیینه خودنمایان را ۴
صدای سرو چمن گوش کن ز جنبش باد
اگر به جلوه ندیدی قصب قبایان را ۵
چه فرق از وطن و غربت این چنین کز من
غم تو ساخته بیگانه آشنایان را ۶
مشو سلیم طرف با جهان عربده جوی
جواب حرف، خموشی ست ناسزایان را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲ - شراب نقل نخواهد، بگیر ساغر را
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - مزن به خون من ای پر عتاب، استغنا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.