شماره ۱۸ - یک شب از بخت زبون شمعی نشد همدوش ما

یک شب از بخت زبون شمعی نشد همدوش ما
برنخیزد صبح جز خمیازه از آغوش ما ۱

در محبت تا حدیث پندگویان نشنود
مغز سر چون شیشه ی می پنبه شد در گوش ما ۲

نکهت گل بیخودی می آورد دیوانه را
بوی او آورد باد و برد عقل و هوش ما ۳

خامی از کار جهان، مستان چو آتش می برند
باده گردد پخته در میخانه ها از جوش ما ۴

لب به دشواری گشاید در سخن آشفته دل
چشم خواب آلوده را ماند لب خاموش ما ۵

عشق پنهان فاش خواهد گشت از آهم سلیم
سخت دودی می کند این آتش خس پوش ما ۶