شماره ۲۴ - چو ماه شعشعه ی ماست برق خرمن ما

چو ماه شعشعه ی ماست برق خرمن ما
چو خوشه هیکل عمر است داس گردن ما ۱

ز دست و پنجه ی خورشید بر نمی آید
که همچو داغ، سیاهی برد ز روزن ما ۲

هوای تاج که دارد به سر، که همچون باز
به زور بسته کلاهی جهان به گردن ما ۳

ز دست شوق ز بس چاک گشته، پنداری
که همچو غنچه گریبان ماست دامن ما ۴

چو موج آب که دارد حباب در آغوش
به جای سنگ بود شیشه در فلاخن ما ۵

چه مشکل است که هر گام از سیاهی بخت
چراغپا نشود همچو برق، توسن ما ۶

سلیم، کینه ی دشمن ز ما محبت شد
خزان بهار شود چون رسد به گلشن ما ۷