هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از نالهها و غمهای شاعر سخن میگوید. او از نبود همراهی در مستی و تنهایی خود مینالد و تنها چراغ و شیشه را همدم خود میداند. شاعر به بخت بد خود اشاره میکند و از تأثیر آن بر زندگی خود میگوید. در نهایت، او آرزو میکند که دنیا به خواستههایش پاسخ دهد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و غمانگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی ممکن است برای گروههای سنی پایینتر مناسب نباشد.
شماره ۵۵ - فلک نبود به مستی حریف ناله ی ما
فلک نبود به مستی حریف ناله ی ما
چو لاله ریخت ازان سرمه در پیاله ی ما ۱
بجز چراغ نداریم مجلس افروزی
به غیر شیشه کسی نیست هم پیاله ی ما ۲
ز بخت ما مددی غیر ازین نمی آید
که از سیاهی او رم کند غزاله ی ما ۳
نمی توان به دل گرم ما به سر بردن
چو سایه داغ گریزان بود ز لاله ی ما ۴
شود سلیم همه صرف شاهد و مطرب
اگر جهان زر گل را کند حواله ی ما ۵
چو لاله ریخت ازان سرمه در پیاله ی ما ۱
بجز چراغ نداریم مجلس افروزی
به غیر شیشه کسی نیست هم پیاله ی ما ۲
ز بخت ما مددی غیر ازین نمی آید
که از سیاهی او رم کند غزاله ی ما ۳
نمی توان به دل گرم ما به سر بردن
چو سایه داغ گریزان بود ز لاله ی ما ۴
شود سلیم همه صرف شاهد و مطرب
اگر جهان زر گل را کند حواله ی ما ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۴ - نگاه باغبانم، می پرستم لاله و گل را
گوهر بعدی:شماره ۵۶ - می جهد برق ز آه دل غم پیشه ی ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.