هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و پرستش طبیعت و زیبایی‌های آن مانند لاله و گل سخن می‌گوید. او با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند موی پیغمبر، طاووس، بلبل و سیل بهاری، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به مفاهیم عرفانی مانند فنا و پایداری دارد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۵۴ - نگاه باغبانم، می پرستم لاله و گل را

نگاه باغبانم، می پرستم لاله و گل را
کنم چون موی پیغمبر زیارت شاخ سنبل را ۱

پر از گل دامن خود را ز فیض خرقه می بینم
چو طاووسان کنم چتر خود این دامان پرگل را ۲

به گلشن دام زلف و سرمه ی چشمش ز صیادی
یکی بلبل گرفت و دیگری آواز بلبل را ۳

عنان پایداری چون ز کف شوق فنا گیرد
کند چون موج با سیل بهاری همسفر پل را ۴

سلیم از لاعلاجی خویش را باید به دریا زد
گرفته موج همچون رهزنان از ما سر پل را ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۳ - آیینه کجا دیده ست، رخسار چو ماهش را
گوهر بعدی:شماره ۵۵ - فلک نبود به مستی حریف ناله ی ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.