هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و پرستش طبیعت و زیباییهای آن مانند لاله و گل سخن میگوید. او با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند موی پیغمبر، طاووس، بلبل و سیل بهاری، احساسات عمیق خود را بیان میکند. همچنین، اشارهای به مفاهیم عرفانی مانند فنا و پایداری دارد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۵۴ - نگاه باغبانم، می پرستم لاله و گل را
نگاه باغبانم، می پرستم لاله و گل را
کنم چون موی پیغمبر زیارت شاخ سنبل را ۱
پر از گل دامن خود را ز فیض خرقه می بینم
چو طاووسان کنم چتر خود این دامان پرگل را ۲
به گلشن دام زلف و سرمه ی چشمش ز صیادی
یکی بلبل گرفت و دیگری آواز بلبل را ۳
عنان پایداری چون ز کف شوق فنا گیرد
کند چون موج با سیل بهاری همسفر پل را ۴
سلیم از لاعلاجی خویش را باید به دریا زد
گرفته موج همچون رهزنان از ما سر پل را ۵
کنم چون موی پیغمبر زیارت شاخ سنبل را ۱
پر از گل دامن خود را ز فیض خرقه می بینم
چو طاووسان کنم چتر خود این دامان پرگل را ۲
به گلشن دام زلف و سرمه ی چشمش ز صیادی
یکی بلبل گرفت و دیگری آواز بلبل را ۳
عنان پایداری چون ز کف شوق فنا گیرد
کند چون موج با سیل بهاری همسفر پل را ۴
سلیم از لاعلاجی خویش را باید به دریا زد
گرفته موج همچون رهزنان از ما سر پل را ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۳۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۳ - آیینه کجا دیده ست، رخسار چو ماهش را
گوهر بعدی:شماره ۵۵ - فلک نبود به مستی حریف ناله ی ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.