شماره ۸۵ - در دیده ندارم دگر ای عهدشکن آب

در دیده ندارم دگر ای عهدشکن آب
تا چند به عالم تو زنی آتش و من آب ۱

تا کی به تمنای گل روی تو باشم
سرگشته ی عالم چو بر اطراف چمن آب ۲

هرگاه گذشتی به دل، از اشک سبک خیز
یک نیزه چو فواره گذشت از سر من آب ۳

سرچشمه ی حیوان به سکندر بگذارد
یک بار خورد خضر گر از چاه ذقن آب ۴

در خاک غریبی جگرم تشنه لبی سوخت
چون ابر عبث برنگرفتم ز وطن آب ۵

دریابد اگر چاشنی تلخی عمرم
از آب بقا خضر کشد دست و دهن آب ۶

همچشم حبابم که اگر چاک نباشد
پیراهن من می شود از شرم به تن آب ۷

از عیب کسی هر که به رویش سخنی گفت
از خجلت آن می شود آیینه ی من آب ۸

سوی چمن عشق، سلیم از پی تسلیم
از موج و حباب آمده با تیغ و کفن آب ۹