شماره ۹۴ - چو احتیاج طلب می شود، نقاب طلب

چو احتیاج طلب می شود، نقاب طلب
که از خدا نتوان کرد بی جواب طلب ۱

خبر ز خضر نداری و زندگانی او
بمیر تشنه، مکن از زمانه آب طلب ۲

مرید پیر مغانم که این نصیحت اوست
طلب مکن ز کسی، ور کنی شراب طلب ۳

نکرده ام ز قناعت به کودکی هرگز
ز دایه شیر به شب های ماهتاب طلب! ۴

به زیر چرخ مجو کام خویش ای درویش
چه می کنی ز در خانه ی خراب طلب؟ ۵

درین محیط که دست تهی ست مخزن فیض
طلب مکن ز صدف گوهر، از حباب طلب ۶

حدیث منع شراب است در کجا زاهد
چو غنچه بر سر زانو نشین، کتاب طلب ۷

درین خرابه، عزیزان رفته را از خاک
به پنجه چند کنم همچو آفتاب طلب؟ ۸

کشد به جذبه ز هندم به سوی خاک نجف
بود سلیم همینم ز بوتراب طلب ۹