شماره ۱۱۳ - به بوی خرقه گلم در چمن عنانگیر است

به بوی خرقه گلم در چمن عنانگیر است
ز شوق شال سرم را هوای کشمیر است ۱

خزان به گلشن آزادگان ندارد راه
نشاط اهل قناعت، بهار تصویر است ۲

در آن دیار همان به که پرسشت نکنند
که مرغ نامه بر دوستان به هم، تیر است ۳

به خان و مان نبرد ره کسی درین وادی
که آشیانه ی مرغش به شاخ نخجیر است ۴

فریب عقل مخور، ایمن از گزند مباش
که ریشه ی نی این بیشه پنجه ی شیر است ۵

ز جنبش سر زلف تو دل به رقص آمد
که ساز صحبت مجنون، صدای زنجیر است ۶

هلاک زخم تو گردم که رسم جانبازی
ز کشته ی تو به طاق بلند شمشیر است ۷

سلیم درد دل خود نمی توانم گفت
سخن چو گریه مرا پیش او گلوگیر است ۸