هوش مصنوعی:
متن بالا بهار را توصیف میکند که با آمدن آن، طبیعت جان تازهای میگیرد. ابر هوادار شده، بلبل و قمری از زیباییهای بهار لذت میبرند، و شرایط دشوار گذشته آسان شده است. با این حال، اشارهای به رنج و نالههای پنهان نیز وجود دارد. در پایان، شاعر از عشق و نجات از مشکلات سخن میگوید.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات به رنج و ناله ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۱۲۲ - آمد بهار و ابر هوادار ما شده ست
آمد بهار و ابر هوادار ما شده ست
تا رفته می ز شیشه به ساغر، هوا شده ست ۱
بلبل سواد خوان گلستان شد و هنوز
قمری همین به حرف الف آشنا شده ست ۲
دشوار بود عزم فلک پیش ازین، ولی
آسان به دور ما چو ره آسیا شده ست ۳
خون می چکد ز ناله ی بی اختیار او
مرغ چمن ز دامگه آیا رها شده ست؟ ۴
عشقم سلیم می برد از ورطه برکنار
طوفان درین محیط، مرا ناخدا شده ست ۵
تا رفته می ز شیشه به ساغر، هوا شده ست ۱
بلبل سواد خوان گلستان شد و هنوز
قمری همین به حرف الف آشنا شده ست ۲
دشوار بود عزم فلک پیش ازین، ولی
آسان به دور ما چو ره آسیا شده ست ۳
خون می چکد ز ناله ی بی اختیار او
مرغ چمن ز دامگه آیا رها شده ست؟ ۴
عشقم سلیم می برد از ورطه برکنار
طوفان درین محیط، مرا ناخدا شده ست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۰۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۱ - دارد حذر ز فتنه ی او هر که عاقل است
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳ - تا سحر امشب شراب ناب می باید گرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
