هوش مصنوعی: این متن شعری است که از عناصر طبیعت مانند خاک، گل، دریا و گل‌های سرخ برای بیان مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی استفاده می‌کند. شاعر از عصیان، نافرمانی، حقیقت، عشق، اسارت و فریب سخن می‌گوید و با تصاویری مانند طوفان، زندان و شیطان، مفاهیم انتزاعی را به تصویر می‌کشد. همچنین، اشاره‌ای به می و مستی دارد و از تضاد بین خواسته‌های دل و محدودیت‌های دنیوی صحبت می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'شیطان' و 'می' ممکن است نیاز به تفسیر داشته باشند و مناسب سنین بالاتر باشد.

شماره ۱۲۴ - صد نشان خاک مرا از اثر عصیان است

صد نشان خاک مرا از اثر عصیان است
یکی از جمله ی آنها گل نافرمان است ۱

زان درین بحر خموشند حقایق دانان
که حبابی چو برآورد نفس، طوفان است ۲

ذوقی از دیدن معشوق به دلگیری نیست
غنچه در چاک قفس، قفل در زندان است ۳

باخبر باش فریبت ندهد ای زاهد
می دود در رگ و پی، دختر رز شیطان است! ۴

کام دل جلوه گر و دست تصرف کوتاه
نفس ما همچو سگ خانه ی آهوبان است ۵

چهره گلگون نکند جز می انگور، سلیم
رگ تاک است که در هند خطابش پان است ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۳ - تا سحر امشب شراب ناب می باید گرفت
گوهر بعدی:شماره ۱۲۵ - درین بساط که نقشی به مدعا ننشست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.