شماره ۱۴۱ - شعله ی شوقم و از شرم زبانم لال است

شعله ی شوقم و از شرم زبانم لال است
صد شکایت به لبم از گره تبخال است ۱

نشود دور سرم از قدم جلوه ی او
حلقه ی گوش من از سلسله ی خلخال است ۲

بهر هر کار به ما مشورتی می باید
سخن مردم دیوانه سراسر فال است ۳

از پی هر نگهم اشک روان می آید
گرد این بادیه را قافله در دنبال است ۴

گل توفیق به گلزار صبوحی ست سلیم
صبح پیمانه به کف داشتن از اقبال است ۵